Şuurumu Kaybettiğim Anlar

Bir süre önce çok yerde, "fantezilerim", "şunu yapmak isterim", "bunu yapmak isterim", "keşke yapabilsem dediklerim", "Uğruna olmayacak duaya amin dediğim şeyler" gibi bir sürü yazı okuduydum. Hoş... İnsanın kafasında tasarladığı hayalleri ifade edebilmesi güzel bir şey. Düşündüm, taşındım ben de güzel bir şey yapayım dedim. Yalnız ben biraz konsepti değiştirdim. Amaç, bu işi yaparken monoton bir maddeler bütününden sıyrılabilmek.

İşte en çok yapmak istediğim gıcıklıklar ( yada siz ne diyorsanız );

- ÖSS'ye yeniden girmek. Kimlik kartım sorulduğunda, teknik üniversite kartını başımın üstünde 3 kez tavaf ettirip, dikkat edici bir şekilde masaya çarpmak. Tüm sınıfa, "Yerim sizi" mesajını vermek.
- Yine o sınavda ikide bir üflemek, sırayı oynatmak, gacırdatmak. Tuvalet izni olmadığı için, su şişesine işemek, şişeyi kapağı hafif aralık bırakacak bir şekilde tekrar masanın üstüne koymak.
- Sürücü adayının sürdüğü araba ışıklarda durmuşsa, hemen arkaya geçip yeşil yandığı anda kornaya basmak. Sürücü adayının heyecanla arabayı yürütmeye çalışmasını keyifle izlemek. ( Ya da böyle bir şeyi izleyememek )
- Trafikte takılmış BMW'nin yanından yürüyerek geçerken, kafamı camdan içeri sokup şoföre, "Bu arabaya o kadar para verdin ama ben hala senden hızlıyım" demek.
- "Var mısın, Yok musun?"a katılmak. 500.000 YTL'yi açtığımda, kutuyu açtıran talihsiz yarışmacıya sırıtmak.
- Sahil kenarında bisikletle gezerken, tikinin tekinin kumanda ettiği uzaktan kumandalı arabayı ezip kaçmak.
- Şu küçük kırmızı japon balıklarından bir tanesini, küçük yaşlardaki bir çocuğun akletinin içine atmak. Çocuğun korkuyla ağlayarak, içindeki balık gibi çırpınmasını izlemek.
Balık dedim de aklıma geldi;
- Bebek sahilinde balık tutmaya çalışan insanların oltalarının iğnesini gizlice mini etekli bayanların eteğine tutturmak. Zalim avcı, oltayı salladığında oluşacak cümbüşe tanıklık etmek.

Şimdilik bu kadar. Aklıma daha böyle puştluklar geldikçe, yazarım bloga.